Dat diffuus licht een hogere productie oplevert, is algemeen bekend. Maar de verstrooiing van het licht, de hortiscatter, is onder diffuus glas nooit hoger dan 60%. Welk effect zou een hogere hortiscatter hebben op de productie van siergewassen? Dat is onderzocht in het project ’Grip op nog meer licht’, dat is gefinancierd door Kas als Energiebron.
Hortiscatter is een maat voor de verspreiding van het licht. Bij eerder onderzoek met diffuus glas ging die verspreiding nooit verder dan 60%. „We wisten niet wat er zou gebeuren als dat getal hoger lag”, vertelde onderzoekster Nieves Garcia Victoria (WUR Glastuinbouw) tijdens het Lichtevent op 24 maart. „Bij een hortiscatter van 90% is het misschien mogelijk om met meer zonlicht de gewenste dagsom te halen. Dat bespaart op kunstlicht. Je zou dan meer zonlicht kunnen toelaten zonder lichtschade, en meer groei krijgen, terwijl het energiegebruik daalt.”
Zo’n hoge hortiscatter met behoud van transmissie is niet te bereiken met een coating of diffuus glas. Hiervoor is een complexer systeem nodig, zoals hoogdiffuse, lensvormige geribbelde lamellen (LTV), die verticaal boven het gewas hangen. „Dit systeem is nog niet perfect. Soms staat de zon evenwijdig aan de lamellen, waardoor het licht minder diffuus is.”
