We rijden op de provinciale weg rond Bleiswijk, de N209. Met mijn ogen dicht, spreekwoordelijk dan, kan ik vertellen wat er aankomt. Een overdwarse verzakking in de weg. Ik stel me zo voor dat hier vroeger een sloot heeft gelegen. Sporen uit het verleden die jaren later weer zichtbaar worden.
Het landschap in Zuid Holland verandert. Dat weet je als je er woont, maar iemand die jaren geleden verhuisde nog meer. Of beter: die herkent niks meer van hoe het vroeger was. Laat een oud-Berkelaar die al 40 jaar weg is van zijn dorp maar eens naar Pijnacker rijden. Wedden dat hij totaal gedesoriënteerd raakt?
Onze dochter en schoonzoon hebben pas een ander huis gekocht, vlak bij het centrum van Berkel. Alleen al het idee dat daar vroeger tuinbouwkassen stonden laat bij mij de hersens kraken. Dan wil ik weten wie daar zaten, hoe de kassen stonden, wat er werd geteeld. Sporen van het verleden, ik houd ervan. Foto’s van schuiten vol met groente en bloemen op weg naar de veiling, heerlijk.
