‘Het is toch zonde?’ Ze wijst naar de dubbeltjesplant. Voor mijn gevoel al eeuwen oud. ‘Luis?’ vraag ik. ‘Ja, wolluis volgens mij.’ De week ervoor had ze ook al een ficus weggegooid. In plaats daarvan staat een calathea. ‘Wen er maar aan,’ zeg ik. ‘Nog even en er mag niks meer gespoten worden. Afspoelen met water kan nog net.’
Het is vechten tegen de bierkaai. Het begon met meldingen dat er in Lansingerland tot tweemaal toe normoverschrijdingen waren geconstateerd in het slootwater. En niet zomaar van keukenzout maar imidacloprid oftewel Admire. Kennelijk stond er nog een verpakking ergens in een gifkast en is die opgemaakt dan wel weggespoeld.
Daarna het bericht van een Franse bloemiste die een schadevergoeding krijgt omdat door haar werk met bloemen haar kind leukemie zou hebben gekregen. En nu lees ik net weer dat de mix van toegestane bestrijdingsmiddelen in het oppervlaktewater een dodelijke cocktail vormt voor dieren en planten. Het net sluit zich. De toename van dit soort berichten zal ervoor zorgen dat het gebruik van bestrijdingsmiddelen uiteindelijk wordt verboden.
