We passeren elkaar als hij naar voren rijdt in het ene vak en ik naar achteren in het andere. Hij op een trekker met een overtopfrees en ik lopend achter een elektrische tweewieler. We kijken elkaar aan en ik steek mijn rechterhand op met mijn duim en wijsvinger in een ringetje. ‘Super!’ zeggen mijn lippen. Hij knikt bevestigend.
In week 49 hebben we de eerste planten gepoot op onze nieuwe tuin. Maanden loop je er tegen aan te kijken en dan opeens is het zover. Bijzonder toch dat achteraf de tijd veel sneller gaat. Of is dat alleen bij mij?
Voordat we konden planten moest er nog wel wat gebeuren qua grondbewerking. Aan de kant van de hogesnelheidslijn hebben we een stuk grond bijgekocht waar al jaren alleen maar gras heeft gestaan. Ik rekende er al op dat het niet bepaald kruimelig zou vallen. En dan hadden we in de kas ook nog te maken met platenbanen waar zwaar materieel over heen had gereden, dus daar konden we ook onze lol op.
