Het is weer zo’n week. Weinig bloemen om te oogsten dus er komen een paar rustige dagen aan. We hoeven deze week geen kleinkinderen op te vangen. Gegarandeerd dat het dan begint te knagen. Een stemmetje klinkt: ‘Dan kun je eindelijk de huiskamer aanpakken.’ Ik probeer het niet te horen, maar tevergeefs. En dus spreek ik de woorden maar hardop uit richting mijn vrouw: ‘Ik denk dat ik deze week de kamer maar eens ga witten…’ Nu zit ik eraan vast.
Het is ook middenin de tijd dat we gesprekken hebben met de kassenbouwer, de schermingsinstallateur, verwarmings- en elektrisch/watertechnische bedrijven. Offertes doornemen en vergelijken en proberen binnen de begroting te blijven. Een hele klus maar ook een mooi vooruitzicht. Want we hebben nu kassen van 37 jaar oud met al het onderhoud dat daarbij hoort. En telkens als er weer iets de geest geeft zeggen we tegen elkaar dat het de komende jaren anders zal zijn. Alsof je van een tweedehands auto met kuren de overstap maakt naar een volledig nieuwe bolide.
Zo staan we ook voor de beslissing of we insectengaas nemen en zo ja, in welke vorm. Je kunt kiezen voor het harmonicamodel of het vouwsysteem. Het eerste ziet er deftiger uit, maar daar betaal je ook voor. Optie twee is echt wel een stuk goedkoper. Het idee om voor gaas te kiezen neemt wel steeds vastere vormen aan. Wil je stappen zetten in de richting van een duurzamere teelt dan ontkom je er niet aan. Al heeft ook dit weer nadelen.
