Toen ik in 1982 begon met werken zat daar ook één dag in de week school aan vast. De Vakschool voor de bloementeelt in Rijnsburg. Daar kregen we naast tuinbouw gerelateerde vakken ook praktijkles in lassen. Boeiend werk, maar niks voor mij. Al was het alleen maar vanwege de slakken die je na het lassen moest lostikken. Veel te omslachtig allemaal.
Nu, bij de bouw van onze nieuwe kas, komt alles voorbij. Het neerzetten van de onderbouw en het beglazen duurde een week of zes. Dat ging best snel. Maar daarna gaan de scherming- en verwarmingsinstallateur aan de slag. Werk voor mensen met geduld en een lange adem. Want twee verschillende schermdoeken installeren betekent ook heel veel draden trekken waar het doek op moet liggen. En daarboven draden voor het opwaaien. Niet elke monteur heeft daar lol in. En dan is het bij ons nog maar 2,5 hectare. Laat staan bij grotere oppervlaktes.
Om niet te spreken van de lassers die alle verwarmingsbuizen aan elkaar knopen. O ja, ze hebben hun spullen, maar ook met hoogwerkers blijft het een klus hoor. Ik kan me voorstellen dat je dan niet teveel erover nadenkt hoeveel lassen je nog moet. Of hoeveel sigaretten, want die horen er ook bij. Verstand op nul en blik op oneindig.
