Waar schrijf je in deze tijden een column over? Over de zware ellende die diverse kwekers ervaren door de gestegen gas- en energieprijzen? Over de enorme negatieve impact van de dieseltoeslagen op ons bedrijfsresultaat en de druk op onze relaties met klanten en leveranciers vanwege alle onzekerheden? Of over de onzekerheid van wat er met het consumentenvertrouwen gaat gebeuren en welk effect dat heeft op de verkoop van planten en de resultaten van onze retailers?
Of toch over mijn favoriete thema duurzaamheid, waar de meest recente IPCC-rapporten ook niet echt vrolijk stemmen? Over het feit dat er veel mensen – ook in Nederland – hun rekeningen niet meer kunnen betalen en de beschamende ongelijkheid verder wordt vergroot?
Of moet de column toch echt gaan over de afgrijselijke oorlog in Oekraïne en het leed dat zoveel mensen aangedaan is en wordt? In het kader van dit laatste thema zijn alle andere onderwerpen relatief. Maar ik realiseer me ook dat relativeren soms wel helpt, maar je eigen problemen niet oplost. En dat je soms zo vol zit met je eigen problemen dat er simpelweg geen ruimte is om je ook nog wat aan te trekken van het andere – en wellicht - grotere leed. Soms is het nodig je af te sluiten van te veel slecht nieuws. Om weg te lopen van de cirkel van betrokkenheid en te focussen op de cirkel van invloed.
