Ons land is te klein. Je merkt het steeds vaker. Grenzen moeten dicht voor asielzoekers, het is hier druk genoeg en je weet ook nog eens niet wat je binnenhaalt. Wolven zijn ook niet welkom. We hebben hier geen uitgestrekte wouden zoals elders in Europa, ons land is te klein voor zo’n roofdier.
En daar stopt het niet mee. Langs de A12 zag ik een bord staan in een weiland dat ‘hier de natuur weer terugkomt’. Grasland met koeien wordt heden ten dage niet meer als natuur gezien. Door een bepaald deel van de bevolking, zeg ik er maar even bij. Nee, we geven het ‘terug aan de natuur’. Opdat de biodiversiteit weer kan toenemen. Ons land is te klein voor zoveel koeien.
Drenthe dan. Of Limburg. Er is geen plaats meer voor de teelt van bloembollen. Actiegroepen lopen te hoop tegen gif- of minerale olie spuitende telers. Want er is in die contreien sprake van een verhoogd aantal diagnoses van ALS en Parkinson. Dat moet stoppen, vinden ook veel huisartsen. Misschien is er niet een direct verband aan te wijzen, maar uit voorzorg toch maar niet doen. Bij twijfel niet inhalen.
