Het is na vandaag voorlopig over met het droge en zonnige weer en dus gebruik ik die dag om de laatste hand te leggen aan het verven van ons nieuwe schuurtje. Als ik klaar ben besluit ik de verfspullen nog even te laten staan. De witte kwast in de terpentine erbij, wellicht moet er nog wat bijgewerkt worden de komende dagen.
Het afbreken van de kas achter ons huis had tot gevolg dat ook ons fietsenschuurtje ophield te bestaan. Ooit van onderaf opgebouwd door mijn schoonvader met stenen en glas deed het wat het moest doen: Een opslag zijn voor van alles en nog wat. Dus voor fietsen, speelgoed, haardhout, vazen, potten en gereedschappen moest een tijdelijk onderkomen worden gezocht. Het gekloofde hout vond al snel een ander adres, liefhebbers genoeg. Wij stoken al een aantal jaar niet meer, dus missen zullen we het niet. De rest werd opgeslagen in de schuur van het bedrijf en in een hoekje achter ons huis.
Maar net als bij de tractor van Guus Utenwaard, een nieuw schuurtje moest er komen. De schoenendoos werd omgekeerd, het kapitaal geteld en er was ook nog een hovenier in de gelegenheid om een offerte te maken en te bouwen. Iedereen blij, vooral mijn vrouw. Die was de rotzooi in haar tuin allang zat.
