De levensduur wordt voor een belangrijk deel bepaald door de gevoeligheid voor UV-straling. Het gaasdoek wordt daarom behandeld met een UV-stabilisator. De hoeveelheid energie van het zonlicht wordt uitgedrukt in Langley (cal/cm2). In Nederland komt jaarlijks rond 90 kilo-Langley (Kly) aan zonlicht binnen. Dat verschilt wereldwijd. In Australië zijn extreme gebieden waar jaarlijks meer dan 600 Kly wordt gemeten.
Bijvoorbeeld, de UV-bestendigheid van een gaas bedraagt 1.200 Kly. Dan zou het in Nederland ongeveer dertien jaar meegaan. De eerste gedachte is: waarom zou je niet meer UV-stabilisator toevoegen? „Dan wordt het polyester brosser”, verklaart Marcel Schulte, directeur van Holland Gaas. „Met 1.150 Kly zitten we op de optimale UV-waarde.”
Overigens gaat gaas in de praktijk veel langer mee dan die dertien jaar. Dat komt doordat het gaas ook vaak op pakket zit en omdat het zonlicht bijna altijd onder een hoek op het gaas valt. Zowel Holland Gaas als Huisman Scherming kunnen voorbeelden noemen van gaas, geïnstalleerd in gebieden met een extreme instraling, zoals in Mexico op een hoogte van 2.000 m. Dat zit er ruim vijftien jaar in, en is nog in goede staat (zie foto).
